Anania e sa chirca de identidade
Su zòvanu disìgiat unu benidore autònomu, ma non resessit a lu separare dae s'istòria sua. Sa chirca de sas orìgines ponet a sa prova su ligàmene intre ambitzione, amore e responsabilidade.
Maternidade, bregùngia sotziale e chirca de sas orìgines: una ghia a Cenere, publicadu a puntadas in su 1903 e in libru in su 1904.
Grazia Deledda · 1904
Anania est unu zòvanu chi crèschet a largu dae sa mama sua, Olì. Sa separatzione sinnat s'idea chi tenet de sè matessi: su disìgiu de connòschere sas orìgines bivet cun sa timòria de su giudìtziu sotziale. Su camminu a sa vida adulta, sos istùdios e su ligàmene cun Margherita lu obligant a afrontare custa assèntzia.
Cenere contat su costu personale e pùblicu de sa maternidade in foras de sas cunventziones de su tempus. Deledda non riduet Olì a unu sìmbulu: su romanzu invitat a pessare a sas dificultade concretas chi podent fàghere una seberada incomprensìbile a sos àteros.
Sa tentzione non naschet petzi dae sa possibilidade de un'atòbiu, ma dae su cunflitu intre su chi Anania sentit, su chi sos àteros isperant dae issu e s'immàgine chi cheret costruire de sè matessi.
Una ghia a sos personàgios printzipales e a sos cunflitos chi los aunint, chene si pònnere a postu de su libru.
Su zòvanu disìgiat unu benidore autònomu, ma non resessit a lu separare dae s'istòria sua. Sa chirca de sas orìgines ponet a sa prova su ligàmene intre ambitzione, amore e responsabilidade.
Cun s'istòria sua, su romanzu ponet in duda sos giudìtzios morales fàtziles. Sa vida sua obligat a cunsiderare su pesu de sas conditziones sotziales subra sa libertade de cada pessone.
Su progetu de una vida in cumpàngia mustrat chi sentimentos privados e reputatzione pùblica non andant semper paris. Osserva cantu sos ligàmenes personales sunt influintziados dae sa sotziedade.
Sas duas datas chi calicuna borta s'acumpàngiant a Cenere inditant formas diferentes de publicatzione: s'òpera est bessida in Nuova Antologia in su 1903; sa prima editzione in libru est de su 1904. Pro custu sa biblioteca GRAZIA100 inditat su 1904 comente annu de s'editzione in libru.
In su 1916 su romanzu est diventadu unu film mudu diretu dae Febo Mari e interpretadu dae Eleonora Duse, in s'ùnica esperièntzia cinematogràfica sua. Est unu esèmpiu de comente sa narrativa de Deledda si podiat trasportare dae sa pàgina a su teatru e a su tzìnema.
Su tìtulu ammentat su chi abarrat a pustis de su fogu: un'immàgine de pèrdida, ma fintzas una traccia de su chi b'aiat. Cando leges, pregùnta·ti si su tempus coladu isparit a beru o sighit a influintziare gestos e detzisiones.
Esertzìtzios curtzes pro pessare a sas seberadas de sos personàgios e cunfrontare sas interpretatziones cun su testu.
Chirca sas isperàntzias sotziales chi limitant Anania e Olì. Dae cales paràulas o gestos si mustrant?
Distìnghe su bisòngiu de connòschere sos fatos dae su bisòngiu de èssere atzetadu dae sos àteros e dae sè matessi.
Cunfronta una règula sotziale de su romanzu cun una chistione de oe, chene ammisturare sos duos cuntestos istòricos.
Pro cunfrontare su tema de sa famìlia cun àteros libros, cumintza dae Elias Portolu e dae sa biblioteca de sas operas →.